Klasztor Wielki Meteoron

Święty Klasztor Wielkiego Meteoronu — zwany także Klasztorem Przemienienia Pańskiego — jest największym z sześciu czynnych klasztorów i tym, który większość pielgrzymów i zwiedzających ma na swojej liście. Zwieńcza najwyższy szczyt w grupie Meteor, a żeby się tam dostać, czeka cię długie, strome wejście po stopniach wykutych w skale.

Klasztor został założony w połowie XIV wieku przez świętego Atanazego, mnicha z góry Athos, i szybko rozrósł się pod kierunkiem jego następcy, świętego Joasafa (który wzniósł szpital i odnowił cerkwie). W szczytowym okresie w XVI wieku mieszkało tu ponad 300 mnichów, utrzymywanych z donacji cesarskich. Dziś wspólnota jest mała — ale architektura, relikwie i widoki na równinę Tesalii to dokładnie te elementy, dzięki którym Meteory trafiły w 1988 roku na listę UNESCO.

Najważniejsze

• Katholikon (główna cerkiew) poświęcony Przemienieniu Pańskiemu
• Hestia — kopułowa kuchnia bizantyjska zachowana do dziś
• Stary szpital z dachem krytym dachówką wspartym na czterech filarach
• Refektarz z długimi kamiennymi stołami
• Trzy boczne kaplice: Świętego Jana Chrzciciela, Świętych Konstantyna i Heleny oraz Najświętszej Marii Panny w skalnej grocie

Wizyta w praktyce

• Wejście jest najbardziej strome ze wszystkich klasztorów Meteor — około 150 stopni i 10–15 minut z parkingu.
• Dress code jest rygorystycznie egzekwowany. Kobiety wypożyczają zapaski przy wejściu; mężczyzn w krótkich spodenkach nie wpuszczają.
• Weź ze sobą 5 € w gotówce na osobę — przy bramie nie ma terminali kartowych.